Przymiotniki dzierżawcze w języku rosyjskim oznaczają przynależność przedmiotu do jakiejś osoby, zwierzęcia lub rzeczy .
|
Падеж |
Мужской и средний род |
Женский род |
Множественное число |
|
И. |
Чей? м.р. |
Чья? |
Чьи? |
|
Чьё? ср.р. |
|||
|
Р. |
Чьего? |
Чьей? |
Чьих? |
|
Д. |
Чьему? |
Чьей? |
Чьим? |
|
В. |
И. или Р.* |
Чью? |
И. или Р.* |
|
Т. |
Чьим? |
Чьей? |
Чьими? |
|
П. |
О чьём? |
О чьей? |
О чьих? |
* W bierniku liczby pojedynczej lub mnogiej końcówka przymiotnika (oraz pytanie, na które odpowiada przymiotnik) zależy od rzeczownika, z którym tworzy związek wyrazowy, a mianowicie od kategorii żywotności/nieżywotności, np.: купить мамино кольцо (rz. nieżywotny – końcówka jak w mianowniku), вылечить маминого котёнка (rz. żywotny – końcówka jak w dopełniaczu).
UWAGA: W języku rosyjskim przymiotniki dzierżawcze tworzone są tylko od rzeczowników żywotnych.
Przymiotniki dzierżawcze tworzone są w sposób sufiksalny. Według sposobu tworzenia dzielą się na dwa typy:
1) Przymiotniki dzierżawcze z sufiksami -ин, -ын, -нин, -ов,-ев, np.: дедушкин платок, царицына корона, отцова рубаха
2) Przymiotniki dzierżawcze z sufiksem -ий: кошачий хвост, заячий мех, лисий след. Wszystkie te rzeczowniki w mianowniku l.p. mają zerową końcówkę {0}.
